Yazar, BenchmarkDotNet ile bir .NET raporlama metodunu adım adım optimize ediyor ve her değişikliği ayrı ayrı ölçüyor. Yapılan değişikliklerle süre yaklaşık 1,55 saniyeden 11,9 milisaniyeye, bellek tahsisi 33,1 MB'tan 0,23 MB'a düşüyor. Yapay zekânın önerdiği optimizasyonları neden ölçmek ve çıktıyı doğrulamak gerektiğini görmek için okumaya değer.
Claude Code ile üretilen .NET testleri yeşil göründüğünde bile bir regresyonu yakalayıp yakalamadığı belli değildir. Yazar, testin girdisini, çalışan üretim kodunu ve başarısızlık koşulunu izleyerek bu testleri nasıl inceleyeceğini gösteriyor. Agent'ın ürettiği testlerle çalışan her .NET geliştiricisi için pratik bir kontrol listesi niteliğinde.
Bir .NET AI ajanındaki güvenlik katmanlarının kendisi hata verdiğinde ne olduğu, yani sınıflandırıcının çökmesi, çağrıncının belirtilmemesi veya yanlış bağlanmış middleware gibi durumlar ele alınıyor. Yazar her katmanı bilerek bozup, isteğin geçmek yerine engellenmesini sağlayan düzeltmeleri gösteriyor. Ajan güvenliği üzerine çalışan geliştiriciler için pratik bir kontrol listesi sunuyor.
Scott Galloway'nin serisinin üçüncü bölümünde, bir yolculuğun merkezini, hızını ve ivmesini gerçek zamanlı izleyip satın alma, iptal ya da ayrılma sonucunu 60 saniyelik pencerede tahmin eden zamansal bir motor anlatılıyor. Motor yalnızca gerçekleşen sonuçlardan öğrenir ve kanıt yetersizse tahmin vermekten çekinir. SQLite destekli davranış ya da servis sağlığı modelleri kuran geliştiriciler için somut bir örnek.
Microsoft, AI ajanlarının Outlook, Teams, SharePoint ve Dynamics 365 verilerine güvenli biçimde erişmesini sağlayan Work IQ katmanını tanıttı. Geliştiriciler Graph uç noktalarını tek tek bağlamak yerine MCP sunucusu, A2A protokolü ve REST API üzerinden bu bağlama ulaşabiliyor. Kimlik doğrulama Entra ID delegated akışıyla yapılıyor.
Bruno Capuano, .NET'te yerel çalışan bir altyazı hattını anlatıyor. Podcast sesi önce Whisper ile zaman damgalı metne çevriliyor, ardından s1-mini yalnızca her altyazı satırının metnini temizliyor ve zamanlamalar değişmeden kalıyor. Yazı ayrıca uzun İspanyolca kayıtlardaki sınırları da ele alıyor.
Azure DevOps için GitHub Advanced Security kapsamındaki Copilot Autofix artık agentic bir altyapıda çalışıyor. Araç, kod tarama ve bağımlılık güvenlik açığı uyarılarına pull request olarak düzeltme önerebiliyor ve üçüncü taraf tarayıcıların uyarılarını da kapsıyor. Ekip birleştirme kararını yine kendisi veriyor.
MCP C# SDK'nın 2.3.0 sürümü HTTP keşfi, OAuth, kapanış güvenilirliği ve araç/prompt/kaynak listelerinin sıralaması gibi konularda iyileştirmeler getiriyor. Önemli bir kaynak uyumluluğu değişikliği de var: McpClient.ServerInfo artık nullable. Mevcut kodunuzu uyarılar ve warnings-as-errors derlemeleri açısından kontrol etmeniz gerekiyor.
Taiseer Joudeh'in MCP serisinin dokuzuncu bölümü, mevcut bir ASP.NET Core MCP sunucusunu kod değiştirmeden barındırılan bir Foundry agent'ına nasıl bağlayacağını gösteriyor. Kurulum; Foundry projesi, Entra uygulama kaydı, OAuth identity passthrough ile özel MCP bağlantısı ve toolbox adımlarından oluşuyor. Agent döngüsünü Azure'a taşımak isteyen ve kullanıcı kimliğine dayalı yetkilendirme kullanan .NET ekipleri için önemli.
GitHub Copilot SDK'da BYOK (kendi model sağlayıcınızı getirme) özelliğiyle Copilot agent runtime'ını korurken model isteklerini kendi Microsoft Foundry veya Azure OpenAI dağıtımınıza yönlendirebilirsiniz. Makale, .NET 10 konsol uygulamasıyla ProviderConfig kurulumunu ve Entra ID ile API anahtarı kimlik doğrulamasını adım adım gösteriyor.
Nick Cosentino, Claude Code'un csharp-lsp eklentisiyle C# kod zekâsını nasıl kuracağını ve bu özelliğin hangi sınırlara sahip olduğunu anlatıyor. Yazı; language server, eklenti ve çalışma alanı katmanlarının ayrı ayrı doğrulanmasını ve tanılama sonuçlarının neyi kanıtlayıp neyi kanıtlamadığını ele alıyor. Claude Code ile C# projesinde çalışan geliştiricilerin kurulum hatalarını ayıklaması için faydalı bir rehber.
Bir ASP.NET Core uygulamasına resmi ModelContextProtocol C# SDK ile MCP sunucusu eklemenin pratik yolunu anlatan bir rehber. Mevcut servisleri salt okunur araçlar olarak sunmak, JWT ve rol/scope tabanlı yetkilendirme uygulamak ve bir MCP istemcisiyle test etmek ele alınıyor. Ajanlara neyi açacağınızı kontrollü biçimde belirlemek isteyen .NET ekipleri için faydalı.