Bu makale, kurumsal yazılımlarda iş nesnelerine özel mantık eklemenin mimari yaklaşımlarını inceliyor. Bir .NET geliştiricisi olarak, dev implementasyonlarda özelleştirme yaparken neleri miras almanız gerektiğini ve 'DoSave' gibi adımları nasıl bölmeniz gerektiğini öğreneceksiniz.
Milan Jovanović, PostgreSQL üzerindeki transactional outbox'ı boşaltmak için polling worker'ları WAL'i logical replication ile okuyan bir consumer ile karşılaştırdı. Throughput her iki tarafta da binlerce mesaj/saniye seviyesinde; asıl fark gecikmede ve WAL tarafının getirdiği replication slot, WAL disk kullanımı ve daha çok duplicate gibi operasyonel yüklerde ortaya çıkıyor.
Bir geliştirici, MLH Global Hack Week kapsamında dotnet build çıktısını ayrıştırıp her CS#### hatasını yerel bir modele açıklatan ve düzeltme öneren küçük bir .NET aracı yazdı. Ollama üzerinden çalışan Gemma 3 4B ile altı basit tek hatalı örnekte 6/6 başarı elde edildi; ancak yazar bunun genel bir kanıt olmadığını açıkça belirtiyor.
C#'ın bir ifadeyi gerçekte nasıl okuduğunu adım adım anlatan bir yazı: precedence ve associativity gruplamayı belirlerken operand değerlendirmesi soldan sağa ilerliyor. Metot çağrıları, çıkarma, null coalescing zincirleri ve short-circuit örnekleriyle hangi kuralın nerede devreye girdiği ve sezginin nerede yanıldığı gösteriliyor.
Bir geliştirici, yeniden yazım sırasında Hangfire'ı tamamen bırakıp kanallarla beslenen iki BackgroundService worker'a geçişini ve recurring job'ların çoğunun aslında bir sorgu filtresi olduğunu anlatıyor. Hangfire veya Quartz.NET'in hâlâ ne zaman gerektiğini, ne zaman built-in runtime'ın yettiğini karşılaştıran pratik bir yazı.
Filtre doğru olsa da bir MongoDB okuması yanlış şekilde, belirsiz sırada veya sınırsız veriyle dönebilir. Nick Cosentino, MongoDB.Driver 3.12.0 üzerinden typed projection, benzersiz tie-breaker'lı sıralama, offset sayfalama ve compound continuation token ile okumayı daraltmayı anlatıyor. Yazı, sık tekrarlanan filtre anlatımını atlayıp "ne dönecek, hangi sırada, sonraki istek nasıl devam edecek" sorularına odaklanıyor.
Deneyimli bir ASP.NET Core geliştiricisi, üretimde kullandığı token akışını anlatıyor: 15 dakikalık imzalı JWT access token, veritabanında yalnızca SHA-256 özeti tutulan opak refresh token, her yenilemede rotation ve eski token yeniden görülürse tüm ailenin iptali. Yazı ayrıca .NET 10 / EF Core üzerinde sık yapılan yapılandırma hatalarını sıralıyor.
Çoğu RabbitMQ örneği "Hello World" seviyesinde kalır; gerçek servislerde mesaj kaybı, sağlayıcı kesintisi ve kalıcı hata durumlarının da ele alınması gerekir. Bu makale, .NET 10 Minimal API üzerinde sipariş endpoint'i, publisher confirm, 10 saniyelik gecikmeli retry kuyruğu ve dört denemeden sonra mesajların düştüğü bir dead-letter queue ile tam bir akış kuruyor.
ABP çözümünüzdeki application service'leri MCP tool'larına dönüştürerek Claude Code, GitHub Copilot veya Cursor gibi ajanların sipariş listeleyip fatura onaylamasını sağlayabilirsiniz. Makale, izinleri, multi-tenancy filtrelerini ve audit log kaydını ABP'nin mevcut altyapısında bırakan yaklaşık 150 satırlık bir pattern kuruyor: ince bir tool sınıfı, /mcp endpoint'i ve OpenIddict bearer token ile kullanıcı adına çalışan ajanlar.
Bir .NET geliştiricisi, sabit .NET 10 runtime'ı üzerinde DI, configuration, logging, cache ve EF Core'dan 46 operasyonu 7.0'dan 11 RC'ye kadar ölçtü ve sonuçları Git geçmişiyle karşılaştırarak Copilot coding agent'ın hangi kodlara dokunduğunu araştırdı. Isınmış yollar hızlanırken ilk çağrılar yavaşladı; 11 RC'de reflection tabanlı configuration binding'i yaklaşık iki katına çıkaran bir regresyon var.
Syncfusion'ın .NET MAUI Smart PDF Viewer'ı; Azure OpenAI veya herhangi bir Microsoft.Extensions.AI chat client ile çalışan AI Assistant, Smart Redaction ve Smart Form Fill özelliklerini ekliyor. Bileşen; mobil ve masaüstünde özetleme, hassas veri tespiti ve hızlı form doldurma isteyen doküman ağırlıklı uygulamaları hedefliyor.
Habr'daki bu yazı, iki ASP.NET Core uygulaması, bir OpenTelemetry Collector ve Jaeger üzerinden dağıtılmış izlemenin (distributed tracing) nasıl kurulacağını adım adım gösteriyor. Activity ve ActivitySource ile kendi span'larınızı nerede oluşturmanız gerektiğini, W3C Trace Context'in servisler arasında nasıl taşındığını ve traceId görünse bile izlemenin Jaeger'a neden ulaşmadığını anlatıyor.
Jeremy D. Miller, Critter Stack araçlarında bir sürüm gününü baştan sona kayıt altına alıyor: birden fazla repoda Claude agent'ları, GitHub Actions kuyrukları, yerel test gating ve bir müşterinin bildirdiği Marten bellek sorunu. Yazı, AI destekli geliştirmenin getirdiği darboğazları ve bunlara karşı kullandığı frenleri gösteriyor.
Khalid Abuhakmeh, .NET 8 sonrası tek bir Blazor Web App içinde sayfa veya component bazında seçilen dört render mode'u (Static SSR, Interactive Server, Interactive WebAssembly, Interactive Auto) ve Blazor Hybrid'i karşılaştırıyor. Yazı, her mode'un maliyetini ve hangi senaryoda doğru tercih olduğunu kısa bir karar rehberiyle anlatıyor.
Microsoft, Azure üzerindeki bir IIS sanal makinesini salt okunur modda çalışan Azure SRE Agent'a hazırlamak için Azure Monitor Agent, data collection rule ve Log Analytics üzerinden kanıt toplamayı anlatıyor. Ana fikir basit: teşhisin kalitesi modelden çok agent'ın okuyabildiği log, metrik ve konfigürasyon değişikliği verisine bağlı.
Daniel Marbach, Azure Service Bus AMQP receiver'ındaki kısa bir LINQ sorgusunu optimize ederken asıl maliyetin derleyicinin ürettiği delegate allocation olduğunu gösteriyor. İlk değişiklik her input'ta kazanç sağlarken, collection-aware ikinci sürüm set ve list'lerde hızlandırıp lazy enumerable'larda yavaşlatıyor; ders ise LINQ'ten vazgeçmek değil, sorgunun neye dönüştüğünü ölçmek.